" />

Categorieën

Momenteel schrijven er 3 personen hier op regelmatige basis een blog. We stellen ze even voor:
 
Melek’s bio:
 
Melek Do?an aka MadameMoes
 
Melek is naast moeder van 3 kinderen (2014, 2015 en 2017) óók fervent moestuinierster in de Hollandse zon, Neerlandica en goedgemutste betweter. Wanneer ze niet aan het wroeten is in de aarde, kinderen bij de frambozen wegjaagt, of in potten en pannen roert voor De Groene Smulpaap, schrijft Melek voor diverse media zoals website4mama.nl. Als MadameMoes blogt ze voor detuinschuur.be
 over haar tuinbelevenissen en geeft ze ook haar recepten prijs. 

Jacqueline's bio: 


Jacqueline Franse alias Moestuinhippie.
 
Jacqueline heeft  een volkstuin van 200 m2 in het mooie Zeeland.
Na  een werkdag achter de computer vindt ze het heerlijk om in beweging te komen en de handen vuil te maken in de Zeeuwse grond.  De moestuin  leert haar mee bewegen met de seizoenen, maakt haar inventief  en levert gezonde voeding.  Op moestuinblog www.moestuinhippie.com  deelt ze haar liefde voor het buitenleven, fotografie, duurzaamheid,  recepten en anekdotes uit de volkstuin.
 
Kristof's bio:

Kristof is de oprichter van De Tuinschuur. Zijn missie in het leven is iedereen laten proeven van zijn passie de moestuin. Kom je hem tegen dan krijg je waarschijnlijk wat zaadjes toegestopt. Hij is ook vader van 3 kindjes(Helena, Elias en Boris) en hij woont met zijn toekomstige vrouw Kaat in Kortenberg (België). Hij zal voornamelijk veel bloggen over tomaten en de ontwikkeling van De Tuinschuur zelf.


We proberen hier regelmatig een blog te posten. Heb je vragen reageer maar op de blog. Wij zullen dan antwoorden. 

Weet wel dat meerdere wegen naar Rome leiden. Wij beschrijven onze manier van moestuinieren. Dit wil niet zeggen dat er geen andere manieren zijn of zelfs betere manieren.


Wil je graag zelf een gastblog posten? Graag! Stuur ons een mail.
Avond in de moestuin

  Jacqueline     03-06-2019     Reacties (0)

Avond in de moestuin Het is avond. De hele dag stond er een flinke wind maar nu is ze eindelijk gaan liggen. Ik geniet van de rust die over het volkstuinencomplex hangt. De zon schijnt nog uitbundig en het is heerlijk op de tuin. Uit een aantal tuinen klinken schoffels in de droge grond. Ik kan hier zo erg van genieten. In een traag tempo werk ik mijn klussenlijst af.

Schoffelen en wieden
Aangezien het droog weer is schoffel ik de grond en laat het onkruid liggen. De zon vernietigd het onkruid met haar warmte. Handig, want dat scheelt mij weer een klusje. Als de grond vochtig is of als er regen word voorspeld verzamel ik alle onkruiden en voer ze af. Of ik begraaf ze op een open plek in de tuin. Ik ben wel selectief. Onkruidzaden en wortelonkruid worden afgevoerd.

Bladluizen in de appelboom
De bladeren van de toppen van de appelboom zijn gekruld. Het is een reactie van de boom op bladluizen. Ze zijn dol op de topjes waar het blad nog jong is. Er zijn al kleine helpers aan het werk: lieveheersbeestjes. Ze eten als larve 120 bladluizen per dag, als volwassene 80.
De mieren zie ik niet meer. Ze trommelen op het achterlijf van de bladluizen die dan honingdauw afgeven. De mieren zijn er dol op en beschermen hun voedselbronnen tegen hun vijanden. Maar nu dus geen mieren meer. Als ik een poosje naar alle beestjes kijk wordt het me duidelijk waarom. Hommels en bijen bezoeken de boom en vliegen van blad naar blad alsof het bloemen zijn. Ze eten de honingdauw! De natuur zit toch zo ingenieus in elkaar.

Bloemzaden oogsten
Er komen dit jaar nog meer bloemen in de tuin dan vorig jaar. Ik zet ze op de lege plekken. Ik heb tagetes, calendula, cosmea en zinnia's gezaaid. Bloemen zijn natuurlijk goed voor de bestuiving maar ik mag er zelf ook graag van genieten.
De zinnia's hebben mijn hart gestolen. Ze zijn niet alleen heel mooi in de tuin maar blijven ook minstens een week goed op de vaas. In de tuin bloeien ze tot de eerste nachtvorst. Ik oogst inmiddels ieder jaar de zaden en ben daarmee zelfvoorzienend. Probeer het ook maar eens. Laat enkele bloemen uitbloeien tot ze totaal verdroogd zijn. Droog ze daarna nog één tot twee weken na op een droge plek. De zaden zien er uit als kleine schoenlepeltjes. Bewaar ze donker en droog.

Bloemen planten tijdens droogte
De planten zijn half maart gezaaid en nu groot genoeg om uit te planten. Ze zijn opgegroeid in de kas en daarna buiten afgehard. In verband met de droogte giet ik het plantgat vol met water, zet daarna het plantje erin en dek het af met droge grond. Dit dient als dekseltje en de grond eronder blijft zo langer vochtig. In gedachten spreek ik ze toe groot en sterk te worden zodat ik tot in oktober van ze mag genieten.
Na alle klussen doe ik nog even een rondje door de tuin. Wat is het toch heerlijk om hier 's avonds te zijn. Ondanks het late uur is het nog steeds warm op de tuin. Het is een zeldzaam mooie avond. Ik blijf nog even hangen bij de parende lieveheersbeestjes. Ze zijn met zoveel. Maar ik moet naar huis, mijn man wacht met de koffie. Gelukkig mag ik  morgenavond weer!

 

Lees meer

Mmmm, de zomer in je glas!

  Madame Moes     14-05-2019     Reacties (2)

Mmmm, de zomer in je glas! De natuur is van slag. Of, nou ja... van slag. Ik ben een beetje van slag doordat het weer zo raar is. Telkens word ik ermee geconfronteerd dat de opwarming van de aarde heel dichtbij is en ik blijf me er over verbazen. 
 
Het warme weer van de laatste maanden zorgt er wel voor dat ik voor het eerst in april al vlierbloesemlimonadesiroop heb gemaakt en jongens, wat hadden wij daar zin in.
Vlierbloesemlimonadesiroop is namelijk hét zomerdrankje bij uitstek. Het smaakt naar zomer in een glas en wie wil nou niet de zon met een parasolletje opdrinken?!
 
Het recept is heel eenvoudig. 
Naast vlierbomen heb je suiker en citroenzuur nodig en wat citroenen. Vlierbomen groeien bijna overal. Ze zijn makkelijk te herkennen aan het blad en de bloemschermen. Google maar eens, het is een makkie, heus! Citroenzuur kun je in Turkse winkels standaard kopen. Koop daar gelijk je citroenen en eventueel limoenen, dat is een stuk goedkoper dan bij je plaatselijke super. Nog wat suiker en klaar is Kees. Nou ja, bijna dan. 
 
Pluk 's ochtends (of wanneer het uitkomt, maar liever vroeg op de dag, want dan heb je de meeste smaak) de vlierbloesem. Een flinke tas vol waar je je grootste pan(nen) mee kunt vullen.
 
Neem de grootse pan met deksel die je hebt. Doe hier een laag vlierbloesem in en leg daar bovenop schijfjes citroen en/of limoen. Daar boven doe je nog een laag vlierbloesem en ook hier weer gaat een laagje citroen- en/of limoenschijfjes op, totdat je een pan vol hebt of je bloesem op is. Vul dit aan met kraanwater, doe de deksel erop en laat dit 24 uur in de schaduw staan. Na 24 uur zeef je je limonade in wording door een vergiet waar je een stuk kaasdoek (sjaal, hoofddoek) in hebt gelegd. Niet kijken wat er allemaal in achterblijft.
 
Per liter vocht doe je 35 gram citroenzuur en 1 kg suiker erbij. Zelf gebruik is rond de 750 gr suiker per liter. Hoe minder suiker, hoe gezonder natuurlijk, maar dan is je siroop ook niet zo lang te bewaren. Als je rietsuiker gebruikt, wordt je siroop geler en is het makkelijker om te beoordelen of je genoeg siroop in je glas doet. Voor de smaak maakt castorsuiker of rietsuiker weinig uit. Goed roeren en zodra alles is opgelost, giet je het m.b.v. een trechter in uitgekookte flessen. Spoel alles goed na, want voor je het weet roept je kind vanaf de achterbank dat de limonade naar afwasmiddel smaakt... (Uit het leven gegrepen voorbeeld helaas).
 
De geur en smaak van vlierbloesemlimonade is waanzinnig. Een bloemige geur waar je blij van wordt en die ook nog eens heel zomers smaakt. Verrukkelijk! Als je plastic flessen gebruikt, kun je de siroop invriezen. Dan heb je hartje winter ook nog de zomer in je glas. Serveer met een takje munt en schijfje limoen voor nóg meer feestelijkheid. Afiyet olsun!

 

Lees meer

Zaaien, planten en verspenen.

  Jacqueline     30-04-2019     Reacties (0)

Zaaien, planten en verspenen. De drukte in de vensterbank heeft zich verplaatst naar de kas. In de kas is het zonniger en ook
fijner om te werken. Dus als het even kan zit ik daar de hele dag. Nog wat vruchtgewassen
zaaien, plantjes verspenen en heel veel water geven. Ik geniet van mijn plekje aan mijn
zelfgemaakte werkbank tussen de tomatenplanten.  Op instagram noemde ik het gekscherend
''de vrouwenschuur''; en dat is het ook een beetje. Zeker nu er een schaduwdoek met roze
sterren ophangt.
?
Vruchtgewassen voorzaaien.

Het voorzaaien is bijna klaar. De vruchtgewassen zijn allemaal gezaaid en staan te wachten
tot de ijsheiligen. Heb je nog geen vruchtgewassen gezaaid? Het kan nog! Tomaten zaaien
kan niet meer na half april maar bijvoorbeeld pompoen, courgette,  augurk en komkommer
kunnen prima. Het voordeel van binnen voorzaaien is dat je al grotere planten hebt als ze
buiten uitgeplant worden. Bovendien heb je meer controle over de watergift.
Je kan ze vanaf half mei ook buiten zaaien. Zaai dan altijd meer dan je nodig hebt en knip de
kleinste weg als er teveel ontkiemen. Je kan ze ook verplaatsen maar de vruchtgewassen
houden niet van verspenen dus de kans van slagen is kleiner. Ze hebben grote zaden en
daarom kan je ze het beste op hun zijkant in de grond stoppen. Je hebt dan minder kans op
schimmel of rotten in de grond. Zaai één tot anderhalf keer zo diep als het zaadje groot is.
Dek ze af met gaas om de vogels of muizen te slim af te zijn.

Rode popcornmaïs.

Een ander vruchtgewas is maïs. Ieder jaar zaaien we het als voedsel voor de kippen. Eigenlijk
zou dit voedermaïs moeten zijn maar suikermaïs wordt vanzelf harder door de omzetting van
suiker naar zetmeel. En de kipjes vinden ze heerlijk.
Een paar weken geleden zaaide ik rode popcorn maïs. Het zaad en de zaailingen zijn kleiner
dan de gewone suikermaïs die ik gelijktijdig had gezaaid. Ik ben benieuwd of de planten ook
kleiner zijn.

Uitplanten van vruchtgewassen.

Na het zaaien en water geven kunnen alle plantjes na de ijsheiligen naar buiten. Als voor
bereiding kan je ze een weekje afharden. Je laat ze dan steeds een beetje langer wennen aan
weersinvloeden. Daarna kunnen ze geplant worden.
Plant ze tot aan de kiemblaadjes in de grond. Ze vormen namelijk nieuwe wortels op de steel.
Dit bevordert de groei. De eerste dagen tot 2 weken geef je regelmatig water, daarna bouw je
het af. De planten moeten dan zelf op zoek naar water en krijgen daardoor steviger wortels.
Ze zijn daardoor ook weerbaarder tegen ziekten en plagen tijdens droogte. Ze kunnen immers
beter water opnemen uit de grond als ze diep geworteld zijn.

Wat zijn de ijsheiligen?

Iedereen heeft het altijd over de ijsheiligen, maar wat houdt het eigenlijk in? Volgens de
volksweerkunde neemt de kans op nachtvorst sterk af na half mei. De naamdagen van de
katholieke heiligen zijn van 11 t/m 14 mei. Dat wil niet zeggen dat er in juni geen nachtvorst
meer kan komen maar de kans is kleiner.
Tot half mei geniet ik nog even van mijn vrouwenschuur. Daarna gaan de planten de grond in
en moet het werkbankje eruit. De kas wordt dan het domein van de tomaten en krijgt de kas
een ander doel. Van vrouwenschuur naar tomatenkas.?

Lees meer

Lekker in mamas huisje spelen

  Madame Moes     19-04-2019     Reacties (0)

Lekker in mamas huisje spelen

Bij sommige mensen is het nog overduidelijk dat ze van jagers en verzamelaars afstammen. Ik ben absoluut een verzamelaar. Groeit er iets eetbaars? Liggen er walnoten in het bos? Zodra ik ergens loop, word ik daar naartoe getrokken en zie het al van verre. 
 
Het is dan ook geen verrassing dat wanneer ik kom aangereden en de auto inparkeer, mijn oog direct valt op wat zich links van mij in de tuin bevindt. Of niet meer bevindt, moet ik zeggen. Mijn tomatenafdakje is weg! De kinderen kunnen daar onmogelijk mee aan de haal en wat moeten boeven nou met een plastic afdakje? Met boze stappen loop ik snel de tuin in om verhaal te halen. Dit kan natuurlijk niet ongestraft blijven! Op z’n minst een stampvoetje eruit gooien en een knor, maar de boosheid die ik voel, die moet er uit...
 
Als ik dichterbij kom, zie ik De Man, bezweet en rood, met een schep in de aanslag om de bessenstruiken uit te scheppen. Verbaasd kijk ik hem aan en wacht op uitleg. ‘Dit is de beste plek voor een kas, dus ik ben alles aan het weghalen’ verklaart hij. ‘De kas? We hebben helemaal geen kas.’ ‘Precies! Die krijg je voor je verjaardag’ en De Man gaat weer verder scheppen alsof hij zojuist heeft medegedeeld dat het brood op is. Mijn boosheid smelt als sneeuw voor de zon en opgewonden loop ik het huis in. Een kas, jippie, ik krijg een heuse kas!!  
 
We zijn een paar weken verder en jawel: de kas staat er eindelijk. De fundering is samen met de buurman geslagen, 10 hardhouten palen van 3 meter lang. Een workout om U tegen te zeggen. Zo’n ding neerzetten vergt flink wat energie en doorzettingsvermogen weet ik inmiddels. Zeker wanneer de leverancier vergeet om onderdelen mee te leveren...
 
De afgelopen dagen hebben de kinderen stiekem naar hartelust in de kas gespeeld. ‘Het is mama’s huisje, maar wij mogen er nu in spelen’ wordt er blij geroepen.  Erhm, niet echt. Hup kinders, uit mama’s kas! Straks gaat er nog iets kapot. Wanneer de bijdehandjes reageren dat hier toch niks groeit, gaat mama als een speer aan de slag. Dat laat MadameMoes zich natuurlijk niet nog een keer zeggen dat er niks groeit. Het oude rek van de plastisch muurkas wordt gerecycled en gaat de nieuwe kas in. Al snel wordt de boel gevuld met potjes en bakjes. 
 
De kleine tuinopzichter schiet overeind wanneer hij de potgrond ziet en komt vliegensvlug ‘mama helpuh’. Dat kan hij nog niet zo best, maar zijn enthousiasme maakt veel goed gelukkig. 
De symbolische opening van de kas met het planten van een latherus die gewoon buiten kan, maar ach, het is zo lief bedoeld van De Man, is alweer achter de rug. De eerste zaden zijn gezaaid en voorzichtig laten de sprietjes van de crepis rubra (roze paardenbloemen!) en haverwortel zich zien. Hoe heerlijk is dat?! Wat rest is prestatiedruk, want met een kas in huis, kan je oogst natuurlijk niet meer mislukken. Zucht... Dat wordt nog wat!
 
Wordt vervolgd. 

Lees meer

De schooltuin wintervrij

  Madame Moes     12-04-2019     Reacties (0)

De schooltuin wintervrij

Wanneer ik om 8:45 u met de kinderen het schoolplein opfiets, is deze helemaal leeg. Dat is raar. Normaal bruist en bubbelt de school en hoor je de kinderen al van verre spelen en gillen van plezier. Vandaag overheerst de stilte. Wat een verschil met een normale schooldag! De juffen hebben een studiedag waardoor de school lesvrije is en MadameMoes gaat met in haar kielzog 3 handenbindertjes, de schooltuin onder handen nemen. 
 
‘Gaan we schooltuin mooi maken?’ vraagt de oudste ernstig. Ik knik bevestigend. ‘Jaaa, dat is fijn, dan kan ik naar de mooie bloemetjes kijken in de tuin! Alleen kijken Orman, niet plukken!’ wordt er snel nog even geroepen tegen het broertje wat net op school is begonnen. Stiekem moet ik lachen om wat er onder mijn neus afspeelt, wat zijn het toch bijdehandjes... 
 
Een uur later komt de rest van de tuinploeg helpen. Iedereen neemt een border onder handen. Wat een werk! Het kweekgras en onkruid van de afgelopen maanden heeft zich flink opgestapeld. Het is een bende... 
Een zee aan rucola is zich aan het opwerken tussen alle ongenode tuingasten. De frambozen zijn al bezig aan hun doorstart. De perenboom staat vol met bloesem. Mooi om te zien dat de natuur klaar is met de winter en wil groeien. 
 
We hebben allemaal onze kinderen bij ons die mee willen helpen en net het verkeerde uit de grond trekken of zich helemaal nergens mee bemoeien en besluiten dat de niet hoog genoeg omheinde sloot veel interessanter is om in te spelen. Pffff, een hartverzakking en fikse preek later, kunnen we weer aan de slag. Krijg je geen vieze handen van je kinderen, dan zijn het wel grijze haren! 
 
Een van de kindjes brengt met een frons een blikje dat zich verborgen had tussen de planten. ‘Bah! Dat mag toch niet!’ wordt er boos geroepen. ‘Misschien is het wel uit een tas gevallen en heeft het kindje het niet gezien’ sus ik de boel. Jaja, je rommel opruimen, daar kan menig volwassene wel wat van kleuters leren. 
 
In ons bescheiden team van 4 vrouw sterk, zijn we vele, vele kruiwagens verder, wanneer er 3 borders onkruidvrij zijn. Hèhè. Poeh poeh, wat een werk zeg. De winterharde planten die ouders hebben meegenomen, kunnen eindelijk de onkruidvrije borders in. De lokale supers hebben de hele winter bloembollen gedoneerd die onverkoopbaar waren, omdat ze ver heen waren. Alle bollen worden geplant voor volgend jaar en niet meer uit de grond gehaald. Ze mogen lekker verwilderen. Sommigen bloeien nog lekker vrolijk door en maken de tuin een stuk kleurrijker. Het gaat om honderden bloembollen inmiddels, maar in zo’n ruimte lijkt het niets. De tuin oogt fris, maar kaal. Laat de zomer maar komen! 
 
De boel wordt aangeveegd en de kinderen worden uit alle hoeken van de schooltuin bij elkaar gehaald. Even flink het zand van je afstampen en hoppaa, we gaan naar huis. De eigen tuin moet ook nog! 

Lees meer

Lentestress

      08-03-2019     Reacties (0)

Lentestress De hele winter kijk ik uit naar de lente en kan ik bijna niet wachten op die eerste mooie lentedagen. Waar ik natuurlijk al helemaal op voorbereid ben. Dit jaar is het anders. De lente heeft me overvallen. De voorjaarsschoonmaak is nog niet klaar, maar de tuin is ready for take off. En daardoor heb ik nu lentestress. Normaal gesproken geeft de moestuin me rust en mindfulness maar er is nu zoveel te doen dat ik niet weet waar te beginnen. Het is tijd voor een lijstje.

Wat kan je zaaien in maart?

Binnen voorzaaien-> tomaten, bloemen, broccoli, muismeloen, peterselie, basilicum, bleekselderij, prei.

Buiten zaaien-> worteltjes, rucola, spinazie, radijs, snijbiet.

In de koude kas voorzaaien-> Sla en eventueel bietjes in zaaitrays.

Binnen voorzaaien.

Vanmorgen zat ik om half 9 al te zaaien. Vrije dagen moeten in tijden van drukte goed benut worden. Dus dat betekent vroeg opstaan en doorwerken. In januari werden de basilicum, bleekselderij, sla en peterselie al gezaaid. Deze zijn inmiddels goed gegroeid en bijna toe aan
verspenen. Vanmorgen zaaide ik de bloemen  (afrikaantjes, geurerwt, zinnia's, cosmos, zonnebloemen en goudsbloem), broccoli en winter/zomerprei. Ook de muismeloen is al
gezaaid. Dit is eigenlijk te vroeg, maar ze groeien zo langzaam dat wat eerder zaaien dan april best kan. Met hopelijk straks grotere planten als ze in mei naar buiten mogen.

Tomaten zaaien.

Ik ben dol op tomaten, zeker na vorige zomer. De zomer van 2018 was geweldig voor de buitenteelt. Weinig tot geen regen en geen phytophthora (schimmelziekte). Ik oogstte tomaten van ruim een pond.  Dat was 1 tomaat per tomatensalade.

Met het voorzaaien van tomaten wacht ik altijd tot half maart. De planten kunnen immers pas
na de IJsheiligen (half mei) na buiten. Natuurlijk kan er eerder gezaaid worden, maar mijn planten worden dan altijd heel lang en dun door gebrek aan licht en te veel warmte in de huiskamer.

Mijn stelregel is dan ook half maart zaaien, half mei naar buiten. Als je een kas hebt kunnen ze bij goede weersvoorspellingen uitgeplant worden rond eind april. In dat geval kan je begin maart zaaien. O ja, ik héb een kas maar gebruik deze voor zaailingen en die moeten eerst UIT
de kas voordat dat tomaten IN de kas uitgeplant kunnen worden.

Buiten zaaien.

In principe kan je in maart al buiten zaaien. Maar dan moet de grond al goed opgewarmd zijn. Hoe je dit kan zien? Als het onkruid gaat groeien kan je beginnen met zaaien. Maar de kans op vorst blijft aanwezig en zelf vind ik begin maart echt te vroeg. Dus ik wacht, nog even... Als je niet langer kan wachten, gewoon doen. Hou de weersvoorspellingen goed in de gaten en zorg dat je afdekplastic of fleece bij de hand hebt om je zaailingen af te dekken als het
onverwacht weer koud wordt.

Algemene zaaitips.

  • Gebruik zaaigrond om te zaaien. Deze heeft minder voeding dan gewone potgrond.
  • Als je zou zaaien in potgrond krijgen ze zaailingen teveel voeding. Zaaigrond kan je zelf maken met potgrond en (schelpen)zand.
  • Zaai 1 tot 1,5x zo diep als het zaadje groot is.
  • Kijk naar de tips achterop het zakje. Er staat vaak informatie op over de zaaiperiode, temperatuur en afstand (vooral handig bij buitenteelt).
  • Als het goed is heb je bij aankoop van je zaden gekeken naar de soort en periode. Bijvoorbeeld sla is er in allerlei soorten en maten maar ook voor elk seizoen. Let ook op de houdbaarheidsdatum. Is deze al verstreken, zaai dan wat meer omdat het kiempercentage vaak lager ligt.
  • Geef water met een broes. Hiermee kan je beter doseren en dit voorkomt dat je zaadjes verdrinken.
  • Dek je zaden zoveel mogelijk af zodat ze niet uitdrogen. Als ze ontkiemd zijn haal je de bedekking eraf. Hou wel in de gaten dat de zaden niet gaan schimmelen.
  • Laat de zaailingen in hun bakje staan tot ze 4 echte blaadjes hebben na de kiemblaadjes. Ze zijn dan sterk genoeg om te verspenen.
  • Verspenen is de plantjes in hun eigen potje zetten met potgrond zodat ze zich beter kunnen ontwikkelen.
In de koude kas voorzaaien.

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Zelf zaai ik in maart alleen sla en bietjes voor in de koude kas. Er zijn ook tuinders die het onzin vinden om bietjes voor te zaaien. En dat is het ook. Maar zelf vind ik het leuk om ze in de kas op te kweken, ze ontkiemen wat sneller dan in de volle grond en door ze in een zaaitray te zaaien blijven de wortels intact. Want wortelgroenten mag je tenslotte niet verspenen, daar houden ze niet van. Dan krijgen ze stress.
Lentestress.

Op mijn blog staan nog meer moestuintips voor maart.

Lees meer

Lentekriebels

  Kristel     05-03-2019     Reacties (6)

Voelen jullie het ook?! Lentekriebels :-)
This is what I need!
 
Who am I? Wel ik ben Kristel, veertig jaar jong, prettig gestoord (al zeg ik het zelf), mama van Cas, elf jaar. 
Ik ben al tien jaar alleen met mijn kleine kabouter, ik zeg kabouter maar die van mij klust wat minder dan ik dacht dat kabouters deden. Cas woont in co-ouderschap bij mij, en in mijn chaotische leventje, zoek ik in de kleine dingen naar geluk. 

Tuinieren is een te groots woord, voor wat ik doe. Maar als ik buiten kan zijn, in de natuur, dan voel ik me goed. Even alle zorgen vergeten. 

In de lente reageert ons biologisch ritme, meer licht, de temperaturen die de hoogte inschieten, het zorgt er allemaal voor dat ik me vrolijker voel. Bepaalde stoffen, zoals dopamine en seretonine zorgen er mee voor dat je de lente in je lichaam voelt. Een beetje zoals bij verliefdheid. (dus bij gebrek aan liefde in mijn leven is dit een heel welkom gevoel).
 

Ik heb deze week iets heel raars gedaan. Op handen en knieën ging ik mijn hele tuin door, met een mesje in de aanslag. Ik denk dat als mijn buren me bezig zien, me voor gek zouden verklaren. Elk onkruidje dat ik tegenkwam moest eraan geloven. Het werkt therapeutisch (net zoals schrijven), ik noem het 'aarden', elk onkruidje staat dan voor een negatief gevoel of een gedachte, ik trek het uit en daarmee hoop ik dat ik er vanaf ben. NOT :-)
Want wat wil ik toch zo graag een mooi groen grasveldje. 
En zo is het ook in het leven, iedereen wil een mooi groen grasveld, soms denken we dat het groener is aan de overkant... maar als we dichterbij gaan kijken, zien we ook daar onkruidjes. 

We moeten bemesten, kalken, bewateren, omspitten, lucht, liefde en voeding geven... Werken dus ;-)
 
Ik begin altijd wat later aan mijn moestuin, ik begin niet met zaaien zoals de meeste gevordere moestuinwijven. 
Ik heb er echt geen geduld voor! Te wachten tot iets kiemt.
Ik start altijd van plantjes, ik steek die dan in de grond en zo heb ik sneller resultaat. Het is een les die ik klaarblijkelijk moet leren. Geduld.

Wat ik standaard in mijn kleine tuintje plant zijn courgettes, die vind ik zo mooi, kan je gewoon lekker hun gang laten gaan, die grote bladeren die vrolijk naar het licht klimmen. 
Tomaten, doen het iets minder goed bij mij, wsl omdat daar wat werk in kruipt en ja... het moet gezegd ik ben een lui moestuinwijfje.

Ik plant ook kleine sla plantjes, vind ik echt zalig, dat als de muizen weer dood in de kast liggen, je altijd even naar buiten kan lopen voor wat sla, een tomat erbij en meestal heb ik hier nog wel nen bol mozarella, en hop je hebt een lekker bordje eten. 

Kruiden doen het ook altijd vrij goed bij mij, standaard heb ik in mijn kruidenbak, basilicum (waar ik helemaal gek van ben), tijm, oregano, bieslook, peterselie, bonenkruid... 
Sommige gebruik ik amper, maar vind ik mooi om naar te kijken. 

Geen kruid maar ook wel eetbaar, allee tis te zeggen je kan er thee mee maken, is vrouwenmantel, ik kijk er elk jaar naar uit, is één van mijn favorietjes, ik zeg ze welkom!
En munt, het wemelt hier van de munt, zalig die geur en altijd tof om in de tuin te hebben, ik fleur er dikwijls mijn kan water mee op. Ziet er zo chique uit he :-)
Rabarber staat er ook, ik denk de prachtigste van ons land, Soms wil ik hem gewoon niet afdoen, omdat ik die bladeren ook zo mooi vind. Maar dan moet hij er op een moment toch ook aan geloven, ik maak er dan confituur mee, suuuuper lekker. 
Pompoenen zijn ook handige, je hoeft er ook helemaal niet naar om te kijken. 

En waar ik het meest fier op ben, is mijn vijgenboom, de heerlijk zoete en sappige vijgen, ik maak er soms tarte tatin mee, warm opdienen met een bolleke creme, mhhh wat kan het leven lekker zijn.
Maar nu vlieg ik in de tuin, tot schrijfs en geniet van de lente! 

 

Lees meer

Mama helpuh

  Madame Moes     27-02-2019     Reacties (0)

Mama helpuh

“Buiwtuh, buiwtuh, shoen aan” smeekt de jongste. Met puppy oogjes kijkt de boef naar me en voelt dat hij heeft gewonnen wanneer ik lach. “Jaaaaaahhhhh, buiwtuh!” kirt Ender blij en stormt naar het schoenenrek om zijn laarsjes te pakken.
 
Ondanks de zon, kleed ik Ender goed aan, want een beetje zon maakt immers nog geen zomerse dag. Goed voorbereid stappen we de tuin in. De zakken tuinaarde en potgrond liggen al een poosje klaar. Een emmer voor het tuinafval, een appeltje voor de tuinopzichter en een drinkfles zijn snel genoeg gepakt. Nog wat tuingereedschap en handschoenen en de pret kan beginnen. 
 
Yep, het is inderdaad de warmste februari dag ooit gemeten sinds de tellingen, dat voel je goed. Het zweet gutst van mijn lijf, terwijl ik de moestuin ontdoe van alles wat ik er niet in wil. De afgelopen maanden heb ik er niets aan gedaan en het voelt heerlijk om groen bezig te zijn. Of zwart eigenlijk... mijn jas en broek zijn gitzwart van de modder. Warmste februari ooit of niet, het is nog behoorlijk drassig hier. 
 
Alle onkruid wat zich de afgelopen maanden heeft vermeerderd, wordt zorgvuldig verwijderd. Hondsdraf, gras, hoppaaa, eruit. Emmer na emmer met tuinafval gaat de kliko in. De peterselie die al 4 jaar (heus waar!) in de tuin staat, mag er eindelijk uit. Hij is gelig en dun aan het worden en ziet er beduidend sneuer uit dan vorige winter. Ik trek de pollen eruit en de wortels zijn zo dik als mijn vingers geworden in 4 jaar tijd! De tuin ziet er met elke handeling een stuk beter uit, de zon straalt alsof het een zonovergoten aprildag is en de kleine tuinopzichter heeft er ook zin in. Mijn oog valt op de calendula die onverstoord de winter voorbij is gebloeid. Moeder Natuur heeft rare fratsen. 
 
Ondertussen is mijn kleine tuinopzichter zijn longen uit zijn lijfje aan het gillen dat hij wil meehelpen. Voor ik er erg in heb, bungelt zijn beentje al over het hek. Geen hek te gek voor deze meneer. Hij stapt er doodleuk overheen. Ook als hij nog eigenlijk veeeeelste korte beentjes daarvoor heeft, de boef.  Vooruit. Wanneer ik met het vieste werk klaar ben, mag de dreumes ook de tuin in. Jajajajajaaaa! 
 
Er wordt een beetje geschoffeld door Madame Moes en de kleine man doet enthousiast mee met een harkje. Prompt zet de tuinopzichter zijn laarsje midden in mijn met zorg gekweekte sla. Grote oeps. Waar getuinierd wordt met kleintjes...! Het is niet anders.  Nog snel een helleborus delen, zodat ik niet met geplette sla in mijn hoofd de tuin uitga. Een mooi strak rijtje in plaats van een immense pol helleborus prijkt even later tussen 2 bedden in. 
 
Wanneer eindelijk dan ook de kweekkas in elkaar is gezet, ziet de moestuin er weer gelikt uit, alsof hij weer zin heeft in het mooie groeiseizoen dat hem te wachten staat. Ik kikker er zelf ook helemaal van op. Wat een verschil met vanochtend toen ik begon. 
 
 
Wanneer Ender zijn appel in de modder laat vallen, begint het grote huilen. Wat een boel traantjes om wat modder.  Dat hebben we eerder meegemaakt. De kleine man met het grote moeshart is moe. De appel inclusief kind, spoel ik binnen af en erna is het tijd voor bed Madame Moes is ook moe, maar voldaan wink

Lees meer

Help! Daar is de rouwvarenmug...

  MadameMoes     21-02-2019     Reacties (4)

Soms weet je niet wat je al jaren achteloos aan je voorbij hebt laten gaan, totdat je er midden in zit. Zo ook met de fruitvliegjes die overal in mijn huis vliegen. Maar dan ook echt overal. Maar waar is dat rotte fruit? Waarom vliegen ze zelfs in de slaapkamers? Je zou van minder vragen knettergek worden. Google-en voor gevorderden, leerde me dat het geen fruitvliegjes, maar rouwvarenmuggen zijn. De ene site noemt ze varenrouwmug en de ander rouwvarenmug. Voor iets wat me al genoeg kopzorgen oplevert, kies ik liever een naam die wat beter bekt. Rouwvarenmug it is!
 
De rouwvarenmug behoort tot de familie van de Sciaridae. Het zijn kleine mugjes van 2-3 mm, met zwart geaderde vleugels die eruit zien als fruitvliegjes. Rouwvarenmuggen houden van een vochtig klimaat en van warmte en leggen hun eitjes in vochtig pot- of zaaigrond. Lekker dan... Laten dat nou de ideale groeiomstandigheden voor menig zaaigoed zijn. Na 2 dagen komen er larfjes uit die na 25 dagen ontwikkeld zijn tot volwassen insecten. Ze kunnen meeliften in potgrond wat je hebt gekocht. Zodra je zaaigrond vochtig wordt (en bij veel zaailingen moet dat, hoezee), is het raak. Voor je het weet, zit je in de bittere ellende. Dat hoeft je maar 1 x te overkomen! Zo vies.. brrr, ik zorg voortaan dat ik met zaailingen anders te werk ga.
 
Daar waar ze eerst alleen maar vies en irritant waren, begonnen de muggen het hele his over te nemen. Ze doken in mijn thee, zaten in de slaapkamer waar geen planten staan, in de gang, op mijn broodje. Ze waren nog net niet reisgidsen naar ons huis aan het uitgeven... 
En toen hadden ze óók nog eens het lef mijn pepers af te knagen. Van onderen doen ze dat. Al dat werk, het minitieus bijhouden wat je wanneer hebt gezaaid, de blijdschap bij het eerste puntje groen, het bewateren, ernaar kijken omdat dat frisse groen zo rustgevend is. Alles voor niets, want.. echt hartstikke dood. Om te janken, zo verschrikkelijk vind ik het. De helft van mijn zaailingen ben ik verloren en toen ze óók nog eens mijn binnen overwinterende Moringa Oleifera (wonderboom) begonnen aan te vallen, was ik er he-le-maal klaar mee! Rigoreuze stappen vereist. NU! 
 
Ik heb het antwoord gevonden. Whoop whoop! Deze oplossing deel ik graag met moesminners overal. De oplossing is zo simpel -en goedkoop- dat je je afvraagt waarom dat niet beter vindbaar is op het wereldwijde web.
 
Doe scherp zand boven op je potgrond, zodat de rouwvarenmuggen niet de grond in kunnen duiken en hun eitjes kunnen leggen. Druk het zand flink aan. De muggen die nog in huis zijn, gaan binnen 2 dagen dood. Je zaailing (of plant) groeit door het zand heen en heeft nergens last van. 
Geef, indien mogelijk!, niet te veel water en als je potten of kweekbakjes met gaten hebt, geef via het schoteltje water. Dit is natuurlijk niet bij alle planten haalbaar. De pepers houden wel van een vochtige kiemtemperatuur, maar het scherpe zand voorkomt al veel leed.
 
Heb je in mindere mat last van rouwvarenmuggen, dan kun je ook het begieten met thijmthee proberen (1 liter water met een eetlepel thijm) of een kaneelthee (1 liter water met 1 eetlepel kaneel 1 dag laten staan en dan de planten ermee begieten; het slijm zakt omlaag en dat wil je niet op je planten). 
Ik had dermate last van deze vliegende knakkers, dat ik pure kaneel vanwege zijn anti bacteriële werking rondom mijn planten heb gestrooid om te kijken of dat soelaas zou bieden. Het leek enigszins te werken, maar helaas  te veel muggen om er definitief van af te komen. Via het moestuinforum heb ik toen de gouden tip gehad.
 
Gezien de omvang van mijn rouwvarenmuggenprobleem, heb ik bij mijn grote planten de eerste 6/7 cm van de aarde in de tuin geschept en er verse potgrond op gedaan. Dat is natuurlijk geen garantie dat ze niet al in de nieuwe potgrond zaten, maar de oude lichting is zeker weg. Overal scherp zand in de potten, goed aandrukken en hoppaaa, zeg maar dagdag tegen de rouwvarenmug! 
Bij je kweeksels is de bovenste laag aarde wegscheppen natuurlijk niet de handigste oplossing, want de zaailingen zijn nog te teer daarvoor. Scherp zand daarentegen werkt uitstekend. 

Lees meer

Winter-snoei van rode bessen

      13-02-2019     Reacties (6)

Winter-snoei van rode bessen "Zacht lenteweer op komst" kopte een landelijk dagblad afgelopen weekend. Jee, nu al? Daar was ik nog niet op voorbereid. Er is nog zoveel te doen voordat we van start kunnen. De schuur is een rotzooi en er ligt nog een lange to-do-list met uitstelkarweitjes te wachten. Gelukkig heb ik deze week een paar vrije dagen, dus kom maar op met dat lenteweer! Ik voel zaaikriebels opkomen. Zal ik toch al wat gaan zaaien? Maar de grond is nog te koud en te nat, en dat betekent het hoofd koel houden en vooral niet te snel van start gaan. Er is nog tijd genoeg.

 
Om toch alvast aan de to-do-list te beginnen toog ik afgelopen zaterdag met mijn snoeischaar naar de moestuin. Er was een droge dag voorspeld en afgezien van de harde wind was het een perfecte dag om de rode bessen te snoeien. Bij het volkstuinencomplex net buiten het dorp was een hoop bedrijvigheid. Er waren zowaar meer tuinders aan het snoeien. De deur van de schuur ging gevaarlijk heen en weer door de harde zuidwestenwind, ondanks de enorme haak waarmee hij vast stond.  "Snel snoeien en naar huis" dacht ik bij mezelf.
 
Als je rode bessen wil snoeien is het handig om te weten waar de struik vrucht vormt: op meerjarig hout en met name op 1 en 2- jarig hout. Als je niet zou snoeien krijg je nog steeds bessen, maar de struik gebruikt dan meer energie dan nodig en de zon kan minder goed bij de vruchten.
 
De struik bestaat uit 4 of 5 gesteltakken die als basis dienen. Hieruit groeien takken die vrucht dragen. Denk aan die basis als je gaat snoeien tijdens de winter-snoei in februari.
Een paar snoeitips:
 
  • Snoei alleen op droge, vorstvrije dagen.
  • Gebruik een schone, scherpe snoeischaar zodat er gladde wonden ontstaan die snel genezen.
  • Snoei naar binnen groeiende takken, takken die elkaar kruisen en afhangende takken weg. Je wil een open struik waar de zon goed doorheen kan schijnen om de vruchten te laten rijpen.
  • Snoei  beschadigd hout altijd weg.  
  • Takken die in de weg staan bij het oogsten of zó lang gegroeid zijn dat ze uit je fruitkooi steken kan je ook beter weghalen.
  • Verwijder takken die naast de geseltakken uit de grond komen (opslag) dicht bij de grond, tenzij je één van de geseltakken wil gaan vervangen. Het is handig om in dat geval één van deze takken te laten groeien zodat deze in een later stadium een geseltak kan vervangen. Kies  een tak de redelijk recht groeit.
  • Door de geseltakken in te korten gaan ze uitlopers vormen. Aan deze uitlopers worden de vruchten gevormd.
  • Snoei de vruchttakken tijdens de wintersnoei op 2 knoppen.
  • Snoei altijd boven een naar buiten gerichte knop. Wanneer de tak weer uitloopt op deze knop zal hij ook naar buiten gericht zijn waardoor een opener kern ontstaat.
  • Doe af en toe een stapje naar achter om je snoeiwerk te bekijken. Dan zie je sneller vergeten takken.
 
De gesnoeide takken gaan mee naar huis. Het plan is om ze te gebruiken als stekken. Als mijn kaplaarzen zijn opgeruimd en ik de deur wil afsluiten aarzel ik even. Het is zo'n troep in de schuur dat ik niets meer terug te vinden is. Ik wil begin maart mijn veel te kleine aardbeiplanten gaan bemesten maar de koemestkorrels staan op een onbereikbare plek.  Een gebruikt theezakje en dito mok staan als een stilleven op de werkbank. Toch maar even snel wat opruimen? Een rukwind op de deur doet me van gedachten veranderen. Het is geen weer om op te ruimen. Er is nog tijd genoeg. En het wordt lente!
Op mijn blog schreef ik nog meer moestuintips voor februari.

 

Lees meer

Meld je nu aan op onze nieuwsbrief! Wij versturen een maandelijkse nieuwsbrief.
Deze website gebruikt cookies. We slaan geen persoonlijke gegevens op.