" />

Categorieën

Momenteel schrijven er 3 personen hier op regelmatige basis een blog. We stellen ze even voor:
 

Melek’s bio:
 
Melek Do─čan aka MadameMoes
 
Melek is naast moeder van 3 kinderen (2014, 2015 en 2017) óók fervent moestuinierster in de Hollandse zon, Neerlandica en goedgemutste betweter. Wanneer ze niet aan het wroeten is in de aarde, kinderen bij de frambozen wegjaagt, of in potten en pannen roert voor De Groene Smulpaap, schrijft Melek voor diverse media zoals website4mama.nl. Als MadameMoes blogt ze voor detuinschuur.be
 over haar tuinbelevenissen en geeft ze ook haar recepten prijs. 

Jacqueline's bio: 


Jacqueline Franse alias Moestuinhippie.
 
Jacqueline heeft  een volkstuin van 200 m2 in het mooie Zeeland.
Na  een werkdag achter de computer vindt ze het heerlijk om in beweging te komen en de handen vuil te maken in de Zeeuwse grond.  De moestuin  leert haar mee bewegen met de seizoenen, maakt haar inventief  en levert gezonde voeding.  Op moestuinblog www.moestuinhippie.com  deelt ze haar liefde voor het buitenleven, fotografie, duurzaamheid,  recepten en anekdotes uit de volkstuin.
 
Kristof's bio:

Kristof is de oprichter van De Tuinschuur. Zijn missie in het leven is iedereen laten proeven van zijn passie de moestuin. Kom je hem tegen dan krijg je waarschijnlijk wat zaadjes toegestopt. Hij is ook vader van 3 kindjes(Helena, Elias en Boris) en hij woont met zijn toekomstige vrouw Kaat in Kortenberg (België). Hij zal voornamelijk veel bloggen over tomaten en de ontwikkeling van De Tuinschuur zelf.


We proberen hier regelmatig een blog te posten. Heb je vragen reageer maar op de blog. Wij zullen dan antwoorden. 

Weet wel dat meerdere wegen naar Rome leiden. Wij beschrijven onze manier van moestuinieren. Dit wil niet zeggen dat er geen andere manieren zijn of zelfs betere manieren.


Wil je graag zelf een gastblog posten? Graag! Stuur ons een mail.

De schooltuin wintervrij

  Madame Moes     12/04/2019     Reacties (0)

Wanneer ik om 8:45 u met de kinderen het schoolplein opfiets, is deze helemaal leeg. Dat is raar. Normaal bruist en bubbelt de school en hoor je de kinderen al van verre spelen en gillen van plezier. Vandaag overheerst de stilte. Wat een verschil met een normale schooldag! De juffen hebben een studiedag waardoor de school lesvrije is en MadameMoes gaat met in haar kielzog 3 handenbindertjes, de schooltuin onder handen nemen. 
 
‘Gaan we schooltuin mooi maken?’ vraagt de oudste ernstig. Ik knik bevestigend. ‘Jaaa, dat is fijn, dan kan ik naar de mooie bloemetjes kijken in de tuin! Alleen kijken Orman, niet plukken!’ wordt er snel nog even geroepen tegen het broertje wat net op school is begonnen. Stiekem moet ik lachen om wat er onder mijn neus afspeelt, wat zijn het toch bijdehandjes... 
 
Een uur later komt de rest van de tuinploeg helpen. Iedereen neemt een border onder handen. Wat een werk! Het kweekgras en onkruid van de afgelopen maanden heeft zich flink opgestapeld. Het is een bende... 
Een zee aan rucola is zich aan het opwerken tussen alle ongenode tuingasten. De frambozen zijn al bezig aan hun doorstart. De perenboom staat vol met bloesem. Mooi om te zien dat de natuur klaar is met de winter en wil groeien. 
 
We hebben allemaal onze kinderen bij ons die mee willen helpen en net het verkeerde uit de grond trekken of zich helemaal nergens mee bemoeien en besluiten dat de niet hoog genoeg omheinde sloot veel interessanter is om in te spelen. Pffff, een hartverzakking en fikse preek later, kunnen we weer aan de slag. Krijg je geen vieze handen van je kinderen, dan zijn het wel grijze haren! 
 
Een van de kindjes brengt met een frons een blikje dat zich verborgen had tussen de planten. ‘Bah! Dat mag toch niet!’ wordt er boos geroepen. ‘Misschien is het wel uit een tas gevallen en heeft het kindje het niet gezien’ sus ik de boel. Jaja, je rommel opruimen, daar kan menig volwassene wel wat van kleuters leren. 
 
In ons bescheiden team van 4 vrouw sterk, zijn we vele, vele kruiwagens verder, wanneer er 3 borders onkruidvrij zijn. Hèhè. Poeh poeh, wat een werk zeg. De winterharde planten die ouders hebben meegenomen, kunnen eindelijk de onkruidvrije borders in. De lokale supers hebben de hele winter bloembollen gedoneerd die onverkoopbaar waren, omdat ze ver heen waren. Alle bollen worden geplant voor volgend jaar en niet meer uit de grond gehaald. Ze mogen lekker verwilderen. Sommigen bloeien nog lekker vrolijk door en maken de tuin een stuk kleurrijker. Het gaat om honderden bloembollen inmiddels, maar in zo’n ruimte lijkt het niets. De tuin oogt fris, maar kaal. Laat de zomer maar komen! 
 
De boel wordt aangeveegd en de kinderen worden uit alle hoeken van de schooltuin bij elkaar gehaald. Even flink het zand van je afstampen en hoppaa, we gaan naar huis. De eigen tuin moet ook nog! 

Lees meer

Lentestress

  Jacqueline     08/03/2019     Reacties (0)

De hele winter kijk ik uit naar de lente en kan ik bijna niet wachten op die eerste mooie lentedagen. Waar ik natuurlijk al helemaal op voorbereid ben. Dit jaar is het anders. De lente heeft me overvallen. De voorjaarsschoonmaak is nog niet klaar, maar de tuin is ready for take off. En daardoor heb ik nu lentestress. Normaal gesproken geeft de moestuin me rust en mindfulness maar er is nu zoveel te doen dat ik niet weet waar te beginnen. Het is tijd voor een lijstje.

Wat kan je zaaien in maart?

Binnen voorzaaien-> tomaten, bloemen, broccoli, muismeloen, peterselie, basilicum, bleekselderij, prei.

Buiten zaaien-> worteltjes, rucola, spinazie, radijs, snijbiet.

In de koude kas voorzaaien-> Sla en eventueel bietjes in zaaitrays.

Binnen voorzaaien.

Vanmorgen zat ik om half 9 al te zaaien. Vrije dagen moeten in tijden van drukte goed benut worden. Dus dat betekent vroeg opstaan en doorwerken. In januari werden de basilicum, bleekselderij, sla en peterselie al gezaaid. Deze zijn inmiddels goed gegroeid en bijna toe aan
verspenen. Vanmorgen zaaide ik de bloemen  (afrikaantjes, geurerwt, zinnia's, cosmos, zonnebloemen en goudsbloem), broccoli en winter/zomerprei. Ook de muismeloen is al
gezaaid. Dit is eigenlijk te vroeg, maar ze groeien zo langzaam dat wat eerder zaaien dan april best kan. Met hopelijk straks grotere planten als ze in mei naar buiten mogen.

Tomaten zaaien.

Ik ben dol op tomaten, zeker na vorige zomer. De zomer van 2018 was geweldig voor de buitenteelt. Weinig tot geen regen en geen phytophthora (schimmelziekte). Ik oogstte tomaten van ruim een pond.  Dat was 1 tomaat per tomatensalade.

Met het voorzaaien van tomaten wacht ik altijd tot half maart. De planten kunnen immers pas
na de IJsheiligen (half mei) na buiten. Natuurlijk kan er eerder gezaaid worden, maar mijn planten worden dan altijd heel lang en dun door gebrek aan licht en te veel warmte in de huiskamer.

Mijn stelregel is dan ook half maart zaaien, half mei naar buiten. Als je een kas hebt kunnen ze bij goede weersvoorspellingen uitgeplant worden rond eind april. In dat geval kan je begin maart zaaien. O ja, ik héb een kas maar gebruik deze voor zaailingen en die moeten eerst UIT
de kas voordat dat tomaten IN de kas uitgeplant kunnen worden.

Buiten zaaien.

In principe kan je in maart al buiten zaaien. Maar dan moet de grond al goed opgewarmd zijn. Hoe je dit kan zien? Als het onkruid gaat groeien kan je beginnen met zaaien. Maar de kans op vorst blijft aanwezig en zelf vind ik begin maart echt te vroeg. Dus ik wacht, nog even... Als je niet langer kan wachten, gewoon doen. Hou de weersvoorspellingen goed in de gaten en zorg dat je afdekplastic of fleece bij de hand hebt om je zaailingen af te dekken als het
onverwacht weer koud wordt.

Algemene zaaitips.

  • Gebruik zaaigrond om te zaaien. Deze heeft minder voeding dan gewone potgrond.
  • Als je zou zaaien in potgrond krijgen ze zaailingen teveel voeding. Zaaigrond kan je zelf maken met potgrond en (schelpen)zand.
  • Zaai 1 tot 1,5x zo diep als het zaadje groot is.
  • Kijk naar de tips achterop het zakje. Er staat vaak informatie op over de zaaiperiode, temperatuur en afstand (vooral handig bij buitenteelt).
  • Als het goed is heb je bij aankoop van je zaden gekeken naar de soort en periode. Bijvoorbeeld sla is er in allerlei soorten en maten maar ook voor elk seizoen. Let ook op de houdbaarheidsdatum. Is deze al verstreken, zaai dan wat meer omdat het kiempercentage vaak lager ligt.
  • Geef water met een broes. Hiermee kan je beter doseren en dit voorkomt dat je zaadjes verdrinken.
  • Dek je zaden zoveel mogelijk af zodat ze niet uitdrogen. Als ze ontkiemd zijn haal je de bedekking eraf. Hou wel in de gaten dat de zaden niet gaan schimmelen.
  • Laat de zaailingen in hun bakje staan tot ze 4 echte blaadjes hebben na de kiemblaadjes. Ze zijn dan sterk genoeg om te verspenen.
  • Verspenen is de plantjes in hun eigen potje zetten met potgrond zodat ze zich beter kunnen ontwikkelen.
In de koude kas voorzaaien.

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Zelf zaai ik in maart alleen sla en bietjes voor in de koude kas. Er zijn ook tuinders die het onzin vinden om bietjes voor te zaaien. En dat is het ook. Maar zelf vind ik het leuk om ze in de kas op te kweken, ze ontkiemen wat sneller dan in de volle grond en door ze in een zaaitray te zaaien blijven de wortels intact. Want wortelgroenten mag je tenslotte niet verspenen, daar houden ze niet van. Dan krijgen ze stress.
Lentestress.

Op mijn blog staan nog meer moestuintips voor maart.

Lees meer

Lentekriebels

  Kristel     05/03/2019     Reacties (6)

Voelen jullie het ook?! Lentekriebels :-)
This is what I need!
 
Who am I? Wel ik ben Kristel, veertig jaar jong, prettig gestoord (al zeg ik het zelf), mama van Cas, elf jaar. 
Ik ben al tien jaar alleen met mijn kleine kabouter, ik zeg kabouter maar die van mij klust wat minder dan ik dacht dat kabouters deden. Cas woont in co-ouderschap bij mij, en in mijn chaotische leventje, zoek ik in de kleine dingen naar geluk. 

Tuinieren is een te groots woord, voor wat ik doe. Maar als ik buiten kan zijn, in de natuur, dan voel ik me goed. Even alle zorgen vergeten. 

In de lente reageert ons biologisch ritme, meer licht, de temperaturen die de hoogte inschieten, het zorgt er allemaal voor dat ik me vrolijker voel. Bepaalde stoffen, zoals dopamine en seretonine zorgen er mee voor dat je de lente in je lichaam voelt. Een beetje zoals bij verliefdheid. (dus bij gebrek aan liefde in mijn leven is dit een heel welkom gevoel).
 

Ik heb deze week iets heel raars gedaan. Op handen en knieën ging ik mijn hele tuin door, met een mesje in de aanslag. Ik denk dat als mijn buren me bezig zien, me voor gek zouden verklaren. Elk onkruidje dat ik tegenkwam moest eraan geloven. Het werkt therapeutisch (net zoals schrijven), ik noem het 'aarden', elk onkruidje staat dan voor een negatief gevoel of een gedachte, ik trek het uit en daarmee hoop ik dat ik er vanaf ben. NOT :-)
Want wat wil ik toch zo graag een mooi groen grasveldje. 
En zo is het ook in het leven, iedereen wil een mooi groen grasveld, soms denken we dat het groener is aan de overkant... maar als we dichterbij gaan kijken, zien we ook daar onkruidjes. 

We moeten bemesten, kalken, bewateren, omspitten, lucht, liefde en voeding geven... Werken dus ;-)
 
Ik begin altijd wat later aan mijn moestuin, ik begin niet met zaaien zoals de meeste gevordere moestuinwijven. 
Ik heb er echt geen geduld voor! Te wachten tot iets kiemt.
Ik start altijd van plantjes, ik steek die dan in de grond en zo heb ik sneller resultaat. Het is een les die ik klaarblijkelijk moet leren. Geduld.

Wat ik standaard in mijn kleine tuintje plant zijn courgettes, die vind ik zo mooi, kan je gewoon lekker hun gang laten gaan, die grote bladeren die vrolijk naar het licht klimmen. 
Tomaten, doen het iets minder goed bij mij, wsl omdat daar wat werk in kruipt en ja... het moet gezegd ik ben een lui moestuinwijfje.

Ik plant ook kleine sla plantjes, vind ik echt zalig, dat als de muizen weer dood in de kast liggen, je altijd even naar buiten kan lopen voor wat sla, een tomat erbij en meestal heb ik hier nog wel nen bol mozarella, en hop je hebt een lekker bordje eten. 

Kruiden doen het ook altijd vrij goed bij mij, standaard heb ik in mijn kruidenbak, basilicum (waar ik helemaal gek van ben), tijm, oregano, bieslook, peterselie, bonenkruid... 
Sommige gebruik ik amper, maar vind ik mooi om naar te kijken. 

Geen kruid maar ook wel eetbaar, allee tis te zeggen je kan er thee mee maken, is vrouwenmantel, ik kijk er elk jaar naar uit, is één van mijn favorietjes, ik zeg ze welkom!
En munt, het wemelt hier van de munt, zalig die geur en altijd tof om in de tuin te hebben, ik fleur er dikwijls mijn kan water mee op. Ziet er zo chique uit he :-)
Rabarber staat er ook, ik denk de prachtigste van ons land, Soms wil ik hem gewoon niet afdoen, omdat ik die bladeren ook zo mooi vind. Maar dan moet hij er op een moment toch ook aan geloven, ik maak er dan confituur mee, suuuuper lekker. 
Pompoenen zijn ook handige, je hoeft er ook helemaal niet naar om te kijken. 

En waar ik het meest fier op ben, is mijn vijgenboom, de heerlijk zoete en sappige vijgen, ik maak er soms tarte tatin mee, warm opdienen met een bolleke creme, mhhh wat kan het leven lekker zijn.
Maar nu vlieg ik in de tuin, tot schrijfs en geniet van de lente! 

 

Lees meer

Mama helpuh

  Madame Moes     27/02/2019     Reacties (0)

“Buiwtuh, buiwtuh, shoen aan” smeekt de jongste. Met puppy oogjes kijkt de boef naar me en voelt dat hij heeft gewonnen wanneer ik lach. “Jaaaaaahhhhh, buiwtuh!” kirt Ender blij en stormt naar het schoenenrek om zijn laarsjes te pakken.
 
Ondanks de zon, kleed ik Ender goed aan, want een beetje zon maakt immers nog geen zomerse dag. Goed voorbereid stappen we de tuin in. De zakken tuinaarde en potgrond liggen al een poosje klaar. Een emmer voor het tuinafval, een appeltje voor de tuinopzichter en een drinkfles zijn snel genoeg gepakt. Nog wat tuingereedschap en handschoenen en de pret kan beginnen. 
 
Yep, het is inderdaad de warmste februari dag ooit gemeten sinds de tellingen, dat voel je goed. Het zweet gutst van mijn lijf, terwijl ik de moestuin ontdoe van alles wat ik er niet in wil. De afgelopen maanden heb ik er niets aan gedaan en het voelt heerlijk om groen bezig te zijn. Of zwart eigenlijk... mijn jas en broek zijn gitzwart van de modder. Warmste februari ooit of niet, het is nog behoorlijk drassig hier. 
 
Alle onkruid wat zich de afgelopen maanden heeft vermeerderd, wordt zorgvuldig verwijderd. Hondsdraf, gras, hoppaaa, eruit. Emmer na emmer met tuinafval gaat de kliko in. De peterselie die al 4 jaar (heus waar!) in de tuin staat, mag er eindelijk uit. Hij is gelig en dun aan het worden en ziet er beduidend sneuer uit dan vorige winter. Ik trek de pollen eruit en de wortels zijn zo dik als mijn vingers geworden in 4 jaar tijd! De tuin ziet er met elke handeling een stuk beter uit, de zon straalt alsof het een zonovergoten aprildag is en de kleine tuinopzichter heeft er ook zin in. Mijn oog valt op de calendula die onverstoord de winter voorbij is gebloeid. Moeder Natuur heeft rare fratsen. 
 
Ondertussen is mijn kleine tuinopzichter zijn longen uit zijn lijfje aan het gillen dat hij wil meehelpen. Voor ik er erg in heb, bungelt zijn beentje al over het hek. Geen hek te gek voor deze meneer. Hij stapt er doodleuk overheen. Ook als hij nog eigenlijk veeeeelste korte beentjes daarvoor heeft, de boef.  Vooruit. Wanneer ik met het vieste werk klaar ben, mag de dreumes ook de tuin in. Jajajajajaaaa! 
 
Er wordt een beetje geschoffeld door Madame Moes en de kleine man doet enthousiast mee met een harkje. Prompt zet de tuinopzichter zijn laarsje midden in mijn met zorg gekweekte sla. Grote oeps. Waar getuinierd wordt met kleintjes...! Het is niet anders.  Nog snel een helleborus delen, zodat ik niet met geplette sla in mijn hoofd de tuin uitga. Een mooi strak rijtje in plaats van een immense pol helleborus prijkt even later tussen 2 bedden in. 
 
Wanneer eindelijk dan ook de kweekkas in elkaar is gezet, ziet de moestuin er weer gelikt uit, alsof hij weer zin heeft in het mooie groeiseizoen dat hem te wachten staat. Ik kikker er zelf ook helemaal van op. Wat een verschil met vanochtend toen ik begon. 
 
 
Wanneer Ender zijn appel in de modder laat vallen, begint het grote huilen. Wat een boel traantjes om wat modder.  Dat hebben we eerder meegemaakt. De kleine man met het grote moeshart is moe. De appel inclusief kind, spoel ik binnen af en erna is het tijd voor bed Madame Moes is ook moe, maar voldaan wink

Lees meer

Help! Daar is de rouwvarenmug...

  MadameMoes     21/02/2019     Reacties (4)

Soms weet je niet wat je al jaren achteloos aan je voorbij hebt laten gaan, totdat je er midden in zit. Zo ook met de fruitvliegjes die overal in mijn huis vliegen. Maar dan ook echt overal. Maar waar is dat rotte fruit? Waarom vliegen ze zelfs in de slaapkamers? Je zou van minder vragen knettergek worden. Google-en voor gevorderden, leerde me dat het geen fruitvliegjes, maar rouwvarenmuggen zijn. De ene site noemt ze varenrouwmug en de ander rouwvarenmug. Voor iets wat me al genoeg kopzorgen oplevert, kies ik liever een naam die wat beter bekt. Rouwvarenmug it is!
 
De rouwvarenmug behoort tot de familie van de Sciaridae. Het zijn kleine mugjes van 2-3 mm, met zwart geaderde vleugels die eruit zien als fruitvliegjes. Rouwvarenmuggen houden van een vochtig klimaat en van warmte en leggen hun eitjes in vochtig pot- of zaaigrond. Lekker dan... Laten dat nou de ideale groeiomstandigheden voor menig zaaigoed zijn. Na 2 dagen komen er larfjes uit die na 25 dagen ontwikkeld zijn tot volwassen insecten. Ze kunnen meeliften in potgrond wat je hebt gekocht. Zodra je zaaigrond vochtig wordt (en bij veel zaailingen moet dat, hoezee), is het raak. Voor je het weet, zit je in de bittere ellende. Dat hoeft je maar 1 x te overkomen! Zo vies.. brrr, ik zorg voortaan dat ik met zaailingen anders te werk ga.
 
Daar waar ze eerst alleen maar vies en irritant waren, begonnen de muggen het hele his over te nemen. Ze doken in mijn thee, zaten in de slaapkamer waar geen planten staan, in de gang, op mijn broodje. Ze waren nog net niet reisgidsen naar ons huis aan het uitgeven... 
En toen hadden ze óók nog eens het lef mijn pepers af te knagen. Van onderen doen ze dat. Al dat werk, het minitieus bijhouden wat je wanneer hebt gezaaid, de blijdschap bij het eerste puntje groen, het bewateren, ernaar kijken omdat dat frisse groen zo rustgevend is. Alles voor niets, want.. echt hartstikke dood. Om te janken, zo verschrikkelijk vind ik het. De helft van mijn zaailingen ben ik verloren en toen ze óók nog eens mijn binnen overwinterende Moringa Oleifera (wonderboom) begonnen aan te vallen, was ik er he-le-maal klaar mee! Rigoreuze stappen vereist. NU! 
 
Ik heb het antwoord gevonden. Whoop whoop! Deze oplossing deel ik graag met moesminners overal. De oplossing is zo simpel -en goedkoop- dat je je afvraagt waarom dat niet beter vindbaar is op het wereldwijde web.
 
Doe scherp zand boven op je potgrond, zodat de rouwvarenmuggen niet de grond in kunnen duiken en hun eitjes kunnen leggen. Druk het zand flink aan. De muggen die nog in huis zijn, gaan binnen 2 dagen dood. Je zaailing (of plant) groeit door het zand heen en heeft nergens last van. 
Geef, indien mogelijk!, niet te veel water en als je potten of kweekbakjes met gaten hebt, geef via het schoteltje water. Dit is natuurlijk niet bij alle planten haalbaar. De pepers houden wel van een vochtige kiemtemperatuur, maar het scherpe zand voorkomt al veel leed.
 
Heb je in mindere mat last van rouwvarenmuggen, dan kun je ook het begieten met thijmthee proberen (1 liter water met een eetlepel thijm) of een kaneelthee (1 liter water met 1 eetlepel kaneel 1 dag laten staan en dan de planten ermee begieten; het slijm zakt omlaag en dat wil je niet op je planten). 
Ik had dermate last van deze vliegende knakkers, dat ik pure kaneel vanwege zijn anti bacteriële werking rondom mijn planten heb gestrooid om te kijken of dat soelaas zou bieden. Het leek enigszins te werken, maar helaas  te veel muggen om er definitief van af te komen. Via het moestuinforum heb ik toen de gouden tip gehad.
 
Gezien de omvang van mijn rouwvarenmuggenprobleem, heb ik bij mijn grote planten de eerste 6/7 cm van de aarde in de tuin geschept en er verse potgrond op gedaan. Dat is natuurlijk geen garantie dat ze niet al in de nieuwe potgrond zaten, maar de oude lichting is zeker weg. Overal scherp zand in de potten, goed aandrukken en hoppaaa, zeg maar dagdag tegen de rouwvarenmug! 
Bij je kweeksels is de bovenste laag aarde wegscheppen natuurlijk niet de handigste oplossing, want de zaailingen zijn nog te teer daarvoor. Scherp zand daarentegen werkt uitstekend. 

Lees meer

Winter-snoei van rode bessen

  Jacqueline     13/02/2019     Reacties (6)

"Zacht lenteweer op komst" kopte een landelijk dagblad afgelopen weekend. Jee, nu al? Daar was ik nog niet op voorbereid. Er is nog zoveel te doen voordat we van start kunnen. De schuur is een rotzooi en er ligt nog een lange to-do-list met uitstelkarweitjes te wachten. Gelukkig heb ik deze week een paar vrije dagen, dus kom maar op met dat lenteweer! Ik voel zaaikriebels opkomen. Zal ik toch al wat gaan zaaien? Maar de grond is nog te koud en te nat, en dat betekent het hoofd koel houden en vooral niet te snel van start gaan. Er is nog tijd genoeg.

 
Om toch alvast aan de to-do-list te beginnen toog ik afgelopen zaterdag met mijn snoeischaar naar de moestuin. Er was een droge dag voorspeld en afgezien van de harde wind was het een perfecte dag om de rode bessen te snoeien. Bij het volkstuinencomplex net buiten het dorp was een hoop bedrijvigheid. Er waren zowaar meer tuinders aan het snoeien. De deur van de schuur ging gevaarlijk heen en weer door de harde zuidwestenwind, ondanks de enorme haak waarmee hij vast stond.  "Snel snoeien en naar huis" dacht ik bij mezelf.
 
Als je rode bessen wil snoeien is het handig om te weten waar de struik vrucht vormt: op meerjarig hout en met name op 1 en 2- jarig hout. Als je niet zou snoeien krijg je nog steeds bessen, maar de struik gebruikt dan meer energie dan nodig en de zon kan minder goed bij de vruchten.
 
De struik bestaat uit 4 of 5 gesteltakken die als basis dienen. Hieruit groeien takken die vrucht dragen. Denk aan die basis als je gaat snoeien tijdens de winter-snoei in februari.
Een paar snoeitips:
 
  • Snoei alleen op droge, vorstvrije dagen.
  • Gebruik een schone, scherpe snoeischaar zodat er gladde wonden ontstaan die snel genezen.
  • Snoei naar binnen groeiende takken, takken die elkaar kruisen en afhangende takken weg. Je wil een open struik waar de zon goed doorheen kan schijnen om de vruchten te laten rijpen.
  • Snoei  beschadigd hout altijd weg.  
  • Takken die in de weg staan bij het oogsten of zó lang gegroeid zijn dat ze uit je fruitkooi steken kan je ook beter weghalen.
  • Verwijder takken die naast de geseltakken uit de grond komen (opslag) dicht bij de grond, tenzij je één van de geseltakken wil gaan vervangen. Het is handig om in dat geval één van deze takken te laten groeien zodat deze in een later stadium een geseltak kan vervangen. Kies  een tak de redelijk recht groeit.
  • Door de geseltakken in te korten gaan ze uitlopers vormen. Aan deze uitlopers worden de vruchten gevormd.
  • Snoei de vruchttakken tijdens de wintersnoei op 2 knoppen.
  • Snoei altijd boven een naar buiten gerichte knop. Wanneer de tak weer uitloopt op deze knop zal hij ook naar buiten gericht zijn waardoor een opener kern ontstaat.
  • Doe af en toe een stapje naar achter om je snoeiwerk te bekijken. Dan zie je sneller vergeten takken.
 
De gesnoeide takken gaan mee naar huis. Het plan is om ze te gebruiken als stekken. Als mijn kaplaarzen zijn opgeruimd en ik de deur wil afsluiten aarzel ik even. Het is zo'n troep in de schuur dat ik niets meer terug te vinden is. Ik wil begin maart mijn veel te kleine aardbeiplanten gaan bemesten maar de koemestkorrels staan op een onbereikbare plek.  Een gebruikt theezakje en dito mok staan als een stilleven op de werkbank. Toch maar even snel wat opruimen? Een rukwind op de deur doet me van gedachten veranderen. Het is geen weer om op te ruimen. Er is nog tijd genoeg. En het wordt lente!
Op mijn blog schreef ik nog meer moestuintips voor februari.

 

Lees meer

Reclaim the Seeds 2019

  Kristof     07/02/2019     Reacties (2)

Even in het kort voor wie nog niet Reclaims the seeds kent. Reclaim the seeds is een zadenbeurs dat werd opgericht als een protest tegen de grote zadenbedrijven, omdat deze een patent wilden nemen op gewone zaden. Het is een zadenbeurs georganiseerd door Velt met ongeveer een twintigtal standhouders (vooral kleine kwekers en zadenwebshops).Dit jaar ging de zadenbeurs door in Oudenaarde op zaterdag 2 februari. Wij stonden er ook met een standje en dit voor de tweede keer.
 
De bezoekersopkomst viel dit jaar een beetje tegen. Ik geloof dat er dit jaar maar 300 bezoekers waren tov vorig jaar ongeveer 1000 bezoekers. Het voordeel van minder bezoekers, is dat er meer tijd was om een aantal goeie gesprekken aan te gaan. Ik heb de mensen van Velt beter leren kennen en vooral ook beseft dat ik me moet aansluiten bij hun lokale werkingen bij ons thuis.
 
Ook hebben we twee personen ontmoet die vanaf dit jaar voor ons gaan zaden kweken. Patrick kweekt al jaren een oud snijbietenras, Staf’s spinazie genaamd. Hiervan heeft hij een flinke portie gegeven dat we mogen verdelen. Daarnaast is ook Tania speciaal van Oostende naar Oudenaarde afgezakt. Een zeer boeiende vrouw die dit jaar 185 verschillende tomatenrassen gaat zetten en nog een hele hoop pepers. Wij zullen van haar 10 verschillende tomatenrassen en 10 verschillende peperrassen gaan aanbieden. Indien dit succesvol is, dan breiden we natuurlijk uit.
 
We hebben ook redelijk wat goeie commentaar gekregen op ons zelfgebouwde standje. Het heeft ons veel moeite gekost, maar we zijn er echt trots op. Ook waren vele geïnteresseerd in de zaaiagenda van Diana. Echter ik had alleen mijn eigen exemplaar mee, want de eerste druk was bij ons super snel uitverkocht. Op zondag 3 maart gaan we ons standje weer uittesten op de zadenbeurs van het groentemuseum ’t Grom.


 

Lees meer

Kiekeboe plantje!

  MadameMoes     05/02/2019     Reacties (5)

Het groeien kan me niet snel genoeg gaan. De donkere dagen duren al zo lang. Elke dag werp ik een snelle blik in de kraamkamer.  ‘Kom snel kijken, kom snel kijken!' roep ik enthousiast tegen mijn kroost wanneer ik wat groens zie. Aan mijn stem is duidelijk de opwinding te horen en van jong tot oud (nou ja, oud... de oudste is net 5 geworden) komen ze snel op me af gerend. 
 
Er staan diverse zaaibakjes voor het raam en de kinderen staan er vertwijfeld naar te kijken. Ze kijken naar een hoop bakjes met aarde. 'Maar ik zie HE-LE-MAAAAAL niks' hoor ik een beteuterd stemmetje. Ik til Orman op en wijs hem naar het kleine groen wat uit de aarde piept. 'Kiekeboe plantje!' zegt hij liefjes tegen de kleine lemon drop peper die hij ook spot. Ondertussen trekt de oudste ongeduldig aan mijn trui. 'Mama, mama, ik heb een verrassing voor je' zegt de kleine madame glunderend. In haar enthousiasme springt ze op en neer en wijst met grote gebaren naar de verwarming. 'Kijk dan, kijk dan' stuitert ze.
 
Het zaaizakje a la Kristof wat op de verwarming staat, staat vol met mini plantjes. Wow, dat is inderdaad een verrassing. Dat zakje heb ik pas na het lezen van Kristof's blog gezaaid en is gewoon al opgekomen. Wat snel! Wat een mooie verrassing zeg ik tegen de kleintjes en ik voel de euforie. Zo blij van opkomende zaadjes worden, dat snappen alleen moeshartjes vrees ik. Ik besef me dat het heel simpel is, maar geluk moet je eigenlijk ook niet al te ingewikkeld maken. 

4 hoofdjes staren glunderend naar alle zaailingen. Kardelen wijst naar een kale plek in het kweekkasje. Hmm... De aubergine weigert op te komen, dat was me ook al opgevallen. Grappig dat het haar ook al opvalt. Blijkbaar duurt het ontkiemen van de aubergines wat langer. Nou, vooruit dan maar. Nog even geduld. Met de pepers heb ik in elk geval al een mooie opkomst. Nu nog tot half mei vertroetelen en dan mogen ze allemaal de tuin in. Ik grinnik bij het vooruitzicht. Een huppeltje is er uit voor ik er erg in heb. De kinderen grijpen het moment direct aan om mee te doen. Met zijn allen een dansje in de woonkamer, gewoon omdat het kan! Pomtidommmm. 

 

Lees meer

Resultaten nieuwe zaaimethode

  Kristof     28/01/2019     Reacties (5)

Op 26 december was ik gestart met het zaaien van pepers volgens een nieuwe methode. Exact 1 maand later heb ik de pepers verspeend. Ik vulde hierbij gripzakjes met zaaigrond. Voor meer info kijk eens op Pepers zaaien nieuwe methode. Ik ga deze nieuwe methode nu vergelijken met de Deno-methode en Rootrainers.

Ontkieming

Ik zie geen wezenlijk verschil in de opkomstpercentages bij de verschillende methodes. Qua snelheid van ontkieming vond ik deze nieuwe methode en de deno-methode iets sneller gaan dan Rootrainers of gewone potjes. Dit komt door het gebruik van gripzakjes. Hierdoor zorg je voor een constant vochtig en warm klimaat voor de zaadjes. Je kan ook huishoudfolie gebruiken over rootrainers en gewone potjes om de ontkieming te versnellen.

Ruimte gebruik

Sowieso dat qua ruimte gebruik de deno-methode wint. Op de tweede plaats staat dan zaaigrond in gripzakjes. En dan rootrainers en gewone potjes. Kleine kanttekening: Bij de deno-methode moet je de planten reeds verspenen nadat ze kiemblaadjes hebben, zodat je de planten sneller in grotere potten moet zetten.

Tijd gebruik

Je hebt de minste tijd nodig bij de zaaigrond in gripzakjes. Hier moet je als handeling gripzakjes vullen met zaaigrond, zaaien, vochtig houden en verspenen. Dan heb je het gebruik van gewone potjes. Daarna heb je het gebruik van de Rootrainers. Bij rootrainers steek je veel tijd in hun te vullen met zaaigrond. Ook moet je heel voorzichtig te werk gaan bij het verspenen, aangezien het materiaal redelijk fragiel is. De deno-methode neemt de meeste tijd in beslag. Je moet hierbij de koffiefilters voorbereiden, vochtig houden, regelmatig de koffiefilters controleren en het verspenen moet je heel voorzichtig doen.

Verspenen

De makkelijkste methode om plantjes te verspenen is met Rootrainers. Je moet wel voorzichtig zijn, omdat het materiaal fragiel is. Maar je vouwt de Rootrainers open zoals een boek. Dan heb je de deno-methode. Je moet ze wel super voorzichtig verwijderen, maar je ziet de wortels wel zeer goed zitten. Zaaigrond in een gripzakje of gewoon zaaien in een platte bak. Hierbij kunnen wortels in elkaar verstrikt geraken. Bij het verspenen kan je hierdoor wortels beschadigen.

Rouwvarenmug

Dit zijn kleine mugjes die nauwelijks kunnen vliegen, maar hun larven knabbelen aan wortels. De eitjes van de rauwvarenmug zijn reeds aanwezig in potgrond. En ze komen tot ontwikkeling bij een vochtig en warm klimaat. Wanneer je zaait dus. Bij de deno-methode heb je geen last van de rauwvarenmug. Echter je moet ze bij de deno-methode wel snel verspenen. En vanaf dan kan je problemen hebben met de rauwvarenmug. Bij de nieuwe methode met zaaigrond in een gripzakje heb ik op 40 zakjes slechts 3 muggen gezien. Ik vermoed dat de rauwvarenmug het moeilijk heeft om zich te verplaatsen vanwege de gripzakjes. Bij Rootrainers en het gebruik van gewone potjes zal je het meeste last hebben van de mug. Je kan de rauwvarenmug het dan knap lastig maken door de bovenkant van de zaaigrond af te dekken met een laagje scherp zand (speelzand of rijnzand).

Algemeen

Rootrainers vind ik een zeer ingenieus systeem. Je kan makkelijk de wortels van de planten bekijken en makkelijk verspenen. Doordat ze allemaal in een apart vakje zitten, kan je ook gerust verschillende variëteiten zaaien (zolang je dit correct noteert). Het kost helaas veel tijd om ze te vullen met zaaigrond en om ze te verspenen. Ze nemen wel minder plaats in tov zaaien in een platte bak. En je hebt meer last van de rauwvarenmug. Op zich een ideaal systeem als je niet extreem veel zaait en dus eerder gaat voor kwaliteit dan kwantiteit.

Deno-methode vind ik een wonderlijk systeem, omdat je zaait zonder grond te gebruiken. Het is een systeem dat heel weinig plaats inneemt in de beginfase. En je hebt in de beginfase ook geen last van de rauwvarenmug. Een nadeel is dat je redelijk wat tijd nodig hebt om deze methode toe te passen. Ook mag je met dit systeem niet te laks zijn. Als je de koffiefilters te weinig controleert, dan zullen er kiempjes uitdrogen of te laat verspeend worden. Een ideale methode om kiemtesten te doen en om moeilijke kiemers te zaaien.

Zaaigrond in gripzakjes vind ik de methode die een mooi compromis is. Het grootste voordeel voor mij is dat deze methode minder tijd vergt dan de andere methodes. Je hebt ook meer ruimte om fouten te maken. Als je eens de zaden/kiempjes vergeet te controleren of minder nauwgezet controleert, dan heb je minder kans dat er iets misgaat tov de andere methodes. Het nadeel is dat je wat plastiek afval genereert en dat je meer kans hebt om wortels te beschadigen. Ik vind het een goede methode als je veel zaden wil ontkiemen en het is meer dummy-proof.

Lees meer

Laat de kweekpret maar beginnen!

  MadameMoes     02/01/2019     Reacties (3)

De kerstboom is nog nooit zo snel de deur uit geweest als dit jaar. Met een half oog word ik gade geslagen door De Man, terwijl ik me per ongeluk inwikkel in de snoeren van de lichtjes. De adrenaline giert toch enigszins door mijn lijf en er is niets te merken van de korte nacht, terwijl ik met kerstmuziek op de achtergrond -heerlijk- de boom ontdoe van versieringen. Alles zit onder de glitter, inclusief ikzelf. 'Maar het is niet eens Drie Koningen geweest!' roept de Man half comateus vanaf de bank. Het is dat er weinig leven in zit, anders had hij me vast actiever belemmerd. 
 
Nou ja... Dat komt er van als de kerstboom op de plek van mijn kas staat. Ik had gezegd dat hij per 1 januari weg moest. Nog nooit was de drive om de kersterige gezelligheid de deur uit te doen, zo groot als nu . 
'Ooooh, stoute mama, waarom gaat de boom weg?' wordt er door de kinderen mee gejengeld. 'Hij is toch mooi?'. 
 
Ik staar naar glinsterende puppy oogjes en verwijtende mondjes.
Zucht. 
Mama legt alles nog een keer uit -niet alleen voor de oren van de kinders, maar misschien nog wel het meest voor De Man wiens hoofd nog op slapen staat- en aan mijn stem is duidelijk te horen hoe belangrijk het is dat die boom heul snel het huis uit moet. Anders is mama te laat met pepers voorzaaien en hebben we in de zomer geen pepers. Dat kan natuurlijk niet. 
Kinderen snappen dit zo veel beter dan grote mensen. De oudste 2 gaan mama meehelpen en met een valse 'Ooooww Dennenboom', halen we alle kerstversieringen weg. Zo! 
 
Als alles is opgeruimd, is eindelijk het moment daar waar ik sinds oktober naar uitkijk. 
PomPomPommmmm!!! Moesseizoen 2019 is bij deze officieel geopend! 
 
De zakken potgrond die ik binnen had gelegd zodat ze alvast konden opwarmen, kunnen open. Yes! Het mag nu echt. Ik zit al zo lang naar dit moment uit te kijken. Het is maar potgrond en wat brekerzand, plantjes kun je ook prima kopen, maar dit 'zelf mogen beginnen met kweken-oergevoel' zit zo diep van binnen bij me, daar kan geen gekocht plantje tegenop. De blijdschap die je voelt wanneer er een groen puntje uit de aarde steekt is niet te beschrijven. Hoe vaak ik wel niet De Man naar de kweekbakken heb gesommeerd, omdat er een pimentos de padron opkwam, of de yacon eindelijk een groen blaadje liet zien... Het is niet te tellen. Een mede-moestuinierder snapt deze kriebels waarschijnlijk wel, maar het is niet te doen om dit gevoel uit te leggen aan iemand die weinig met tuinieren op heeft. 
 
Ook de moeskriebels? Van MadameMoes mag het hoor! Je kunt beginnen met voorzaaien. Het is immers al januari. Groene vingers zijn geen must om te (moes)tuinieren. Een groen hart des te meer, dus houd je vooral niet in als je nu ook de neiging hebt zakjes zaad aan te schaffen. Voor je het weet, sta je buiten in je shirtje het zweet van je voorhoofd te vegen, onkruid er uit te trekken dat het een lieve lust is en de slakken van je sla af te houden. Nog maar heel even! 
 

Lees meer

Meld je nu aan op onze nieuwsbrief! Wij versturen een maandelijkse nieuwsbrief.
Deze website gebruikt cookies. We slaan geen persoonlijke gegevens op.